Ik legde me achterover,

Ik wist wat hij wilde,

Eigenlijk wou ik dat hij het niet deed,

Het was de eerste keer

Langzaam bewogen zijn handen zich naar de plaats,

Ik hield mijn adem in en wachtte....

Hij zei: 'Kan het niet wijder? Zo kom ik nooit klaar".

De tranen sprongen in mijn ogen en ik deed wat me opgedragen werd

Ik kreunde en hij zei: "Rustig maar, ontspan"

Het deed zo'n pijn, ik kon wel huilen

En toen, in een keer was het voorbij,

Hij was eruit

Dit is de eerste én de laatste keer

Dat ik een kies laat trekken

Morgen had er zonder vandaag nooit kunnen zijn. Zonder gisteren was vandaag niet geweest. Wellicht conclusies die u allang kent. Een andere vraag dan maar: waarom is Jezus aan het kruis genageld en niet verdronken?

Inderdaad, het zou nogal raar staan als we allemaal een aquarium boven onze deur hadden hangen. Nou, wat een wijsheden zeg! U weet vast ook wel dat een menstruerend beest dat in de wei loopt een Tampony heet, het toppunt van werkeloosheid een hoer met spinnenwebben tussen haar benen is en dat de afkorting Belg voor ‘ben eerst Limburger geweest” staat.

Iets dat geel is en dat u niet ziet? Simpel! Dat is een banaan die om de hoek staat. Het is groen en spioneert? De Spionazie. Mocht u ooit iets bruins langs uw been omhoog voelen kruipen, inderdaad: dan is het uw drol die heimwee heeft.

Het is groen het het plakt? Kermit de Sticker. Het is groen en het hikt? Kermit de Hikker. Het is groen en verslaafd? Kermit de Slikker. Het is groen en prototype-buitenlander? Kermit de Pikker. Het is groen en je wordt er helemaal wakker van? Kermit de opkikker. Het is groen en…. (gooi het maar in de comments….)

Toen ik begon met schrijven was het niet mijn idee om er een mini-moppentrommel van te maken. Eerlijk. Simpelweg wilde ik zeggen dat morgen er zonder vandaag nooit had kunnen zijn.

En morgen ga ik dan misschien wel datgene doen, wat ik eigenlijk nu had moeten doen.

Maar dat zien we morgen dan wel weer…..

Normaal als ik na een lange dag werken thuis kom, word ik blij onthaald door Jim. Hij komt dan razendsnel naar me toe en geeft me een natte kus, ik zou haast lik zeggen, en hij zwiept blij met zijn staart. Dag in, dag uit hetzelfde verhaal. Na de vijf minuten durende koezziekoezzie-sessie geef ik Jim wat te eten en dan ga ik zelf ook wat lekkers maken. Jim houdt alleen niet zo van vis, verder eet hij vrijwel alles wat ik in zijn bak doe. Mits het niet te groot is dan.

Eigenlijk heeft Jim echt een geweldig leven. Beetje rondkijken de hele dag, fanatiek spelen en zich verstoppen in de bosjes of in zijn kasteeltje (ja ik weet het, ik ben nou eenmaal gek op dat beest) liggen slapen. En elke dag gevoerd worden, spelen en af en toe zelfs een nieuw speeltje of een kasteel-upgrade krijgen. Als ik ’s avonds tv aan het kijken ben kijkt hij mee. En als ik een koekje pak, krijgt hij ook een stukje. Eerlijk alles delen denk ik dan maar. En blij dat hij dan is, niet te geloven.

Ik vertel Jim alles. Echt alles. Van mijn diepste geheimen tot aan de lolligste flauwste grappen. Jim luistert altijd. Hij kijkt me dan begripvol aan en af en toe doet hij zijn mond open en verwacht ik te horen ‘stil maar, het komt wel goed’. Natuurlijk kan Jim niet praten, maar als het zou kunnen zou hij dát zeggen. Hij is mijn steun en toeverlaat. Die ene keer dat ik het zwaar had op school was hij er voor me, toen ik vertelde over die vechtpartij waar ik middenin stond was hij er voor me, en toen ik hem vertelde van het geweldige volume in de Westfalenhallen in Dortmund was hij er voor me. En ik voor hem. Niet dat hij veel te vertellen heeft, maar zijn ogen zeggen me genoeg. Honger, speelsheid, begrip, droefheid, ik herken het ondertussen allemaal. Jim en ik, zielsverwanten zou ik bijna zeggen.

Alles ging goed, tot een week geleden. Jim keek me vanuit zijn kasteeltje een beetje zielig aan. Ik riep hem, maar zijn staart bleef stil en hij kwam niet naar me toe. Hij deed zijn mond open en snel weer dicht. Ik dacht nog ‘happen naar de baas? Dat doen we niet he..’ maar die blik in zijn ogen weerhield me om hem boos toe te spreken. Het ging niet goed met Jim. Mijn trouwe vriend, mijn steun en toeverlaat was ziek. En hij werd steeds zieker. Hij werd ook wat doffer van kleur, de glans ging er wat af. In een dag tijd!

De dag erna werd ik wakker en ging natuurlijk meteen bij Jim kijken. Hij was wel blij, maar ik kon zien dat hij het moeilijk had. Ik heb hem nog wat eten gegeven en een koekje, maar hij at er nauwelijks van. Ik moest echt gaan anders kwam ik te laat. Ik heb de hele dag aan Jim gedacht, en wat ik zonder hem zou moeten. Zijn kasteeltje zou verlaten zijn, de stenen waar hij zo graag mee speelt zouden blijven liggen waar ze liggen in plaats van dat hij er mee gaat slepen… Nee, Jim hoort en blijft bij mij.

Eenmaal thuisgekomen lag Jim op zijn zij in een hoekje. Bewegingsloos. Mijn grootste angst is werkelijkheid geworden: hij is overleden. Dood. Weg. Mijn wereld stort in..

Het is nu twee dagen verder en ik denk dat ik toch mezelf er overheen moet zetten. Jim komt niet meer terug. En hoewel Jim nooit vervangbaar is, heb ik toch behoefte aan gezelschap als ik ’s avonds thuis kom. Ik weet het nu zeker. Morgen ga ik een nieuwe goudvis kopen.

Een goedemiddag mijn waarde dames en heren!

Tussen alle berichten over de VuvuNeela's door is het tijd om eens een Wellustig onderwerp aan te snijden. Want mijn ziel werd recht in het midden getroffen bij het lezen van het schokkende nieuwsbericht maar liefst 36 welwillende babes aardige dames zijn opgepakt, alleen maar omdat ze in een oranje jurkje rond sprongen! Waar moet dat heen met de wereld?

Als zelfs dit heden ten dage niet meer toegestaan is? De Fifa had een voorstel: de dames zouden zich ter plekke moeten ontdoen van hun kledingstukken, daarna mochten ze de westrijd blijven kijken. Alsof dat niet voor afleiding en opschudding zou zorgen....

Blijkbaar is het verboden om sluipende reclame te maken voor goed bier, volgende keer dan maar alleen de Pletterpet op?

Get inside. Het is een beetje psychologie, maar ook veel common sense. Waar ik het over heb? Manipulatief gedrag. Flink manipulatief gedrag. Momenteel (twee dagen voor de landelijke Tweede Kamer-verkiezingen) wil men niets liever dan zieltjes winnen die dan vervolgens gaan stemmen op hun gedachtengoed. Gedachtengoed waar vervolgens weer geen zak mee gedaan wordt. Want hee, we leven immers in een coalitieland. Dat wil zeggen dat een partij die de grootste is, niet zijn gedachtengoed mag uitvoeren, maar rekening moet houden met andere partijen waarmee ze een meerderheid vormen. En die vinden weer wat anders.

Anyhow, die politiekmensen willen dat je op ze stemt, en beloven daarvoor dus gouden bergen. Die ze niet waar kunnen maken omdat het systeem dat niet toelaat. Ik ben er van overuigd dat wanneer een politiekmens zijn utopie verkondigt, dat in de volle mep gebeurt en hij/zij daar ook vanuit gaat dat het gaat gebeuren. Maar ja, dat systeem he...

Zo werkt het ook bij sollicitaties. Sollicitant belooft gouden bergen, vindt zichzelf heel wat, weet zich binnen te beloven en als puntje bij paaltje komt is het bal. Want ja, het systeem he... Zelfontplooiing prima, maar niet te veel want dat is eng. Initiatief graag, maar er wordt niks mee gedaan want dat is eng. Hogerop komen geweldig, maar dan wel het systeem handhaven: anderen weer vanalles beloven en dat niet nakomen met als argument (u voelt hem al aankomen) tja, het systeem he...

Vanavond als ik in de kroeg mijn gebruikelijke wimmetjes weg sta te tikken, ga ik het ook eens proberen. Zeg halfdronken meisje, goh wat een leuk kapsel heb je. Nee joh, dat zijn mijn eigen sokken, malle meid. Hee wil je wat drinken van me? Gin-tonic, komt er aan. "Barman, twee bier en twee wimmetjes!" Nee sorry, ze hadden geen gin-tonic. Biertje en een wimmetje? Ook lekker toch. Hee zin om met me mee te gaan? Nog niet.. Barman, twee goldstrike! Nee ik hoef niet meer, drink jij ze maar lekker op meisje. Ze staan er voor jou. Oh, je ziet er beroerd uit, je moet even op bed gaan liggen. Nee joh, ik woon hier om de hoek. Veel sneller. Kom maar mee. Gaat het al wat beter? Hier, just get inside. Dan doe ik dat zo bij jou.